ਹਰ ਵਾਰ.......

ਹਰ ਵਾਰ ਕਿਨਾਰਿਉਂ ਮੁੜ ਜਾਣੇਂ

ਕਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਲਹਿ ਕੇ ਵੇਖ,



ਹਰ ਵੇਲੇ ਰਾਗ ਅਲਾਪੇ ’ਮੈਂ’ ਦਾਂ

ਕਦੇ ’ਅਸੀਂ’ ਵੀ ਕਹਿ ਕੇ ਵੇਖ



ਹਰ ਦਮ ਰਹੇਂ ਬੱਝਿਆਂ ਰਸਮਾਂ ’ਚ

ਕਦੇ ਮੇਰੀ ਮੌਜ ’ਚ ਵਹਿ ਕੇ ਵੇਖ



ਤੱਕਣੀ ਜੇ ਹਕੀਕਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ

ਮੌਤ ਦੇ ਦਰ ’ਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਵੇਖ



ਚੱਲ ਚੱਲੀਏ ਸਾਡੇ ਨਿਰਛਲ ਪਿੰਡ ਨੂੰ

ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਕੇ ਵੇਖ......ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿਵੀਆਂ 21\11\2010

ਰੋਹੀ ਦੀ ਕਿੱਕਰ

ਤੁਸਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ

ਰੋਹੀ ਦੀ ਕਿੱਕਰ

ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਦ

ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਜ ਜਾਣੋ

ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜਿਆਂ ’ਚ

ਝੂਮਦੇ ਨਿੰਮੋ |

ਜੇਠ, ਹਾੜ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰੇ

ਧੁੱਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧਕੇ

ਸਾੜਦੀਆ ਨੇ ਛਾਵਾਂ

ਜਦ

ਛਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਣ ਵਾਲਾ

ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ |

ਪੈਣਾਂ ਦੇ ਝੱਖੜ ਸਹਿਕੇ

ਪਾਣੀ ਦੀ ਔੜ ਜਰਕੇ

ਮੈਂ ਫੌਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਮੈਂ ਰੋਹੀ ਦੀ ਕਿੱਕਰ ਹਾਂ,

ਪਰ ਇਕੱਲਤਾ ਦੇ ਸੇਕ ’ਚ

ਸੜ ਜਾਣਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ

ਸੁੱਕੇ ਛੱਪੜ ’ਚ

ਤੜਪਦੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ |

ਕਿਉਂ ਮੇਰੇ ਹੀ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਹੈ

ਵਾਰ-ਵਾਰ

ਰੋਹੀ ਦੀ ਕਿੱਕਰ ਹੋਣਾ...? ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿਵੀਆਂ 11/11/2010