ਐਨੀ ਉਦਾਸ ਸ਼ਾਮ

ਐਨੀ ਉਦਾਸ ਸ਼ਾਮ ਨਾ ਸੀ ਦੇਖੀ ਕਦੇ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਡੁੱਬ ਚੱਲਿਆ ਦਿਲ ਮੇਰਾ,

ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਤਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਹੱਥੋਂ
ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਦਾ ਤਾਂ ਵੀ ਨਾ ਦਿਲ ਕਰੇ ਜੇਰਾ,

ਤੇਰੇ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਛੋਹ ਕੇ ਪੌਣਾਂ ਰੁਮਕਦੀਆਂ
ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਬਸ ਠੰਡਾ ਸੀਤ ਨੇਰ੍ਹਾ,

ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਬਣ ਛੋਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ
ਕਾਸ਼ ਐਨਾ ਉਚਾ ਹੋ ਜਾਏ ਮੁਕਾਮ ਮੇਰਾ,

ਸੰਦਲੀ ਪੌਣਾਂ, ਮਸਤ ਘਟਾਵਾਂ ਸਾਵਣ ਦੀਆਂ
ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਮੈਂ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਤੇਰਾ,

ਜਿਉਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਜਿਉਂ ਫੁੱਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ
ਹੋ ਜਾਵੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਐਸਾ ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ, ......ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿਵੀਆਂ 27/07/2010